Udhëzues 21-ditor - Java 2
Përditësuar: 2 ditë më parë
Udhëtimi 21-ditor vazhdon
Përgatitja e Zemrës 2 (Lexohet në Ditën 8)
“Megjithatë, edhe tani”, thotë Zoti, “kthehuni tek unë me gjithë zemrën tuaj, me agjërim, me lot dhe me vajtim; grisni zemrat tuaja dhe jo rrobat tuaja”. Kthehuni tek Zoti, Perëndia juaj… (Joeli 2:12-13)
Thirrja për t'u kthyer dhe për të copëtuar zemrat tona
Perëndia po i thërret njerëzit e Tij jo thjesht të pranojnë mëkatin, por të largohen prej tij me gjithë zemër ndërsa i drejtohen Atij. Pendimi i vërtetë e copëton zemrën para Perëndisë, duke sjellë trishtim sipas Perëndisë dhe një kthim vendimtar nga rrugët tona të liga.
Fjala hebraike e përkthyer “shqyej” është qāraʿ—të shqyesh, të shqyesh, të ndash, të bësh copë-copë, të shqyesh, të shqyesh copë-copë ose të shqyesh. Përshkruan një grisje të menjëhershme, madje të dhunshme—jo një rregullim sipërfaqësor.
Rrëfimi është dera, pendimi është kthimi dhe një jetë e transformuar është fryti. Ne duhet ta lejojmë trishtimin sipas Perëndisë të na zbusë zemrat dhe të na çojë drejt pendimit të vërtetë.
Nuk mund të vazhdojmë të flasim për ringjalljen ndërkohë që mbetemi të pandryshuar. Të bërtasësh për ringjallje do të thotë të pranosh nevojën tonë për t’u zgjuar dhe për t’u ringjallur nga të vdekurit. Do të thotë të pranosh se diçka është humbur dhe duhet të rikthehet.
Thirrja për ringjallje është, pra, një thirrje për pendim. Ne duhet të ndalojmë së mbrojturi, justifikuari dhe fshehuri mëkatin tonë. Le të mos pretendojmë më se gjithçka është në rregull. Le të kthehemi tek Ati me agjërim, me të qara, me vajtim dhe me zemra të dorëzuara plotësisht ndaj Tij.
Ngrohtësi e vakët
Jezusi e paralajmëroi kishën në Laodice:
“I di veprat e tua: ti nuk je as i ftohtë as i nxehtë. Ah, sikur të ishe i ftohtë ose i nxehtë! Por, meqenëse je i vakët, dhe as i nxehtë as i ftohtë, do të të vjell nga goja ime.”
(Zbulesa 3:15–16)
Vetëm ata që dikur ishin të nxehtë mund të bëhen të vakët. Ngrohtësia e vakët zbulohet kur përkushtimi ynë ndaj Jezusit bëhet i vetëkënaqur dhe dashuria jonë e parë fillon të venitet. Kur lutja, adhurimi, bindja, bujaria dhe dashuria jonë zvogëlohen, ajo që dikur ishte e gjallë bëhet rutinë.
Besimi i vakët është adhurim pa pasion, lutja pa mundim dhe Krishterimi pa dorëzim. Zemra që dikur digjej ngopet me aktivitet fetar. Sytë që dikur qanin thahen. Zëri që dikur bërtiste hesht. Vakëta e trishton Frymën e Tij, e mpirë perceptimin tonë shpirtëror dhe aftësinë tonë për të dëgjuar zërin e Tij, dhe dobëson shoqërinë dhe dëshminë tonë. Megjithatë, Jezusi nuk e ekspozon gjendjen tonë për të na dënuar, por për të na thirrur përsëri: “Bli prej meje… balsam për të lyer sytë e tu, që të shohësh.” (Zbulesa 3:18 ESV)
Ai na thërret të shohim gjendjen tonë të vërtetë, të pendohemi dhe të kthehemi te dashuria dhe veprat që kishim në fillim. Të qajmë lehtë në praninë e Atit mund të jetë provë se zemrat tona janë të gjalla, të buta dhe po përjetojnë emocionet e Tij. Le të kthehen dashuria jonë e parë, veprat dhe lotët e parë.
Familja dhe Kisha
Pendimi duhet të shkojë përtej jetës sonë private. Mëkati ndikon në familjet, kishat, qytetet dhe kombet tona. Ajo që tolerojmë privatisht mund të shfaqet përfundimisht në mënyrë kolektive.
Duhet të pyesim veten nëse shtëpitë tona zbulojnë praninë, shenjtërinë dhe dashurinë e Jezusit. A e kanë zëvendësuar angazhimet, argëtimet, konfliktet, hidhërimi, materializmi apo indiferenca shpirtërore lutjen dhe adhurimin familjar? A i kemi mësuar fëmijët tanë të kenë sukses në botë pa u mësuar atyre të njohin dhe të duan Perëndinë?
Gjithashtu duhet ta shqyrtojmë Kishën. A jemi kënaqur me takime pa praninë e Tij të dukshme, me predikime pa pendim, me adhurim pa dorëzim dhe me rritje pa shenjtëri? A e kemi matur suksesin me pjesëmarrjen, ndërtesat, paratë dhe ndikimin, ndërsa qytetet tona mbeten të lidhura nga dhuna, varësia, imoraliteti, varfëria dhe dëshpërimi?
Masa më e vërtetë e Kishës nuk është ajo që ndodh brenda ndërtesave tona, por ajo që ndodh në shtëpitë dhe rrugët tona. Nëse errësira vazhdon të përhapet përreth nesh, duhet të përulemi dhe të pyesim veten se çfarë po zbulojnë jetët dhe kishat tona.
Kur Kisha pendohet dhe kthehet te Perëndia, komunitetet tona i ndiejnë efektet dhe Ai mund të veprojë nëpërmjet nesh me fuqi më të madhe për të sjellë transformim në qytetet dhe kombin tonë.
Zemrat tona janë bërë të mpira. Ne i anashkalojmë vuajtjet, dëgjojmë për vdekjen dhe vazhdojmë me ditën tonë. Të rrethuar nga thyerja, jemi bërë të pandjeshëm dhe kemi harruar si të qajmë. Por Ati premton:
“Dhe unë do t'ju jap një zemër të re dhe një frymë të re do të shtie brenda jush. Do të heq zemrën prej guri nga mishi juaj dhe do t'ju jap një zemër prej mishi.” (Ezekieli 36:26)
Rrënjët e Mëkatit
Shkrimi i Shenjtë përballet vazhdimisht me tre shprehje shkatërruese të mëkatit që ndotin njerëzit dhe tokën: idhujtaria, imoraliteti dhe gjakderdhja.
Që nga rënia e tutje, Shkrimi i Shenjtë tregon se mëkati ynë sjell pasoja mbi tokën (Zanafilla 3:17–19; Numrat 35:33). Këto mëkate nuk kufizohen vetëm tek jobesimtarët. Ato mund të hyjnë në zemrat, familjet dhe kishat tona sa herë që braktisim rrugët e Perëndisë dhe i përmbahemi vlerave të botës.
Ne duhet t’i nxjerrim ata në dritë, të pendohemi dhe të kthehemi me gjithë zemër tek Zoti.
Idhujtari
Urdhërimi i parë i Perëndisë shpall: “Nuk do të kesh perëndi të tjerë përveç meje.” (Eksodi 20:3 ESV)
Një idhull është çdo gjë që e duam, i besojmë, e ndjekim, i frikësohemi ose i bindemi më shumë sesa Perëndisë. Paratë, suksesi, rehatia, zotërimet, argëtimi, marrëdhëniet, shërbesa, reputacioni, pushteti, kënaqësia dhe madje edhe dëshirat tona mund të zënë vendin e Tij në zemrat tona.
Jezusi paralajmëroi se askush nuk mund t’u shërbejë dy zotërinjve (Mateu 6:24). Shkrimi i Shenjtë e identifikon lakminë si idhujtari (Kolosianëve 3:5) dhe na urdhëron: “Fëmijë të vegjël, ruhuni nga idhujt.” (1 Gjonit 5:21 ESV)
Idhujt tanë - paratë, pushteti, kënaqësia dhe vetja - mund të jenë shkaku i neglizhimit, zhvendosjes, varësisë dhe shtypjes së brezave të tërë:
Gati 118 milionë njerëz u zhvendosën me forcë në mbarë botën në fund të vitit 2025.
Rreth 100 milionë fëmijë në mbarë botën jetojnë ose punojnë në rrugë.
Më shumë se një miliard njerëz jetojnë në lagje të varfra ose vendbanime informale, shumë prej tyre pa strehim të sigurt ose shërbime bazë.
Përafërsisht 64 milionë njerëz në mbarë botën jetojnë me çrregullime të përdorimit të drogës.
Përafërsisht 400 milionë njerëz jetojnë me çrregullime të përdorimit të alkoolit, përfshirë më shumë se 200 milionë me varësi nga alkooli.
Pas këtyre numrave janë njerëz që Ati krijoi dhe i do. Ne nuk mund të pretendojmë se e duam Atë, ndërkohë që mbetemi indiferentë ndaj vuajtjeve të tyre. Adhurimi ynë duhet të shprehet nëpërmjet bindjes, dhembshurisë, bujarisë dhe drejtësisë. Zoti urdhëron: “Pendohuni dhe largohuni nga idhujt tuaj, dhe largoni fytyrat tuaja nga të gjitha gjërat tuaja të neveritshme.” (Ezekieli 14:6 ESV)
Imoraliteti
Dhiata e Re na jep një standard të qartë:
“Por imoraliteti seksual dhe çdo papastërti ose lakmi nuk duhet të përmenden midis jush, siç u ka hije shenjtorëve.” (Efesianëve 5:3 ESV)
Perëndia i thërret njerëzit e Tij drejt pastërtisë në trupat, mendjet, sytë, mendimet, marrëdhëniet dhe jetën private. Ne jemi të thirrur t’i përkasim tërësisht Krishtit dhe t’i zotërojmë trupat tanë në shenjtëri dhe nder, jo në pasionin e epshit (2 Korintasve 11:2; 1 Thesalonikasve 4:4–5).
Megjithatë, imoraliteti seksual është përhapur në të gjithë botën dhe thellë në Kishë:
Rreth 40 milionë njerëz në mbarë botën janë të përfshirë në prostitucion, shumë prej të cilëve për shkak të varfërisë, shtrëngimit, trafikimit ose shfrytëzimit.
Një në 100 fëmijë është i bllokuar në trafikimin e qenieve njerëzore dhe më shumë se gjysma janë nën moshën dymbëdhjetë vjeç.
Pothuajse një në tre gra në mbarë botën kanë përjetuar dhunë fizike ose seksuale, dhe shumë prej tyre e kanë përjetuar atë gjatë fëmijërisë.
Në një studim të kohëve të fundit, 54 përqind e të krishterëve të anketuar praktikonin mëkat seksual.
Këto nuk janë thjesht statistika. Çdo numër përfaqëson dikë të krijuar sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë - fëmijën, prindin, vëllain ose mikun e dikujt.
Mëkati seksual shkatërron intimitetin, korrupton familjet, shfrytëzon të prekshmit, dëmton fëmijët dhe dobëson dëshminë e Kishës. Ne nuk duhet të justifikojmë privatisht atë që Shkrimi i Shenjtë dënon hapur. Ne duhet të rrëfejmë mëkatin tonë, të ekspozojmë atë që ka qenë e fshehur, të kërkojmë përgjegjësi dhe shërim dhe të ikim nga imoraliteti seksual (Romakëve 1:24; 1 Korintasve 6:9–10; Galatasve 5:19–21).
Gjakderdhje
Duke u përballur me idhujtarinë dhe imoralitetin, disa mund të mendojnë: “Por unë nuk kam vrarë kurrë askënd.” Jezusi na çon më thellë: “Keni dëgjuar se u qe thënë të lashtëve: ‘Mos vrisni’… Por unë po ju them se kushdo që zemërohet me vëllain e tij do t’i nënshtrohet gjykimit…” (Mateu 5:21–22)
Jezusi e lidh vrasjen me zemërimin në zemër. Kur ushqejmë zemërim, pakënaqësi, urrejtje, hidhërim ose mosfalje, ne ushqejmë rrënjën nga e cila rritet dhuna.
Gjakderdhja përfshin gjithashtu shkatërrimin e jetës përmes vrasjes, abortit, luftës, abuzimit, shfrytëzimit, neglizhencës dhe indiferencës ndaj vuajtjeve të parandalueshme:
Përafërsisht 73 milionë aborte të induktuara ndodhin në të gjithë botën çdo vit.
Rreth 3,400 njerëz vdesin nga lëndime të lidhura me dhunën në mbarë botën çdo ditë.
Më shumë se tetë milionë fëmijë vdesin nga shkaqe të parandalueshme çdo vit, përfshirë afërsisht 4.9 milionë që vdiqën para ditëlindjes së tyre të pestë në vitin 2024, shumë nga shkaqe të parandalueshme.
Perëndia i paralajmëroi njerëzit e Tij: “Kur t’i shtrini duart, unë do t’i fsheh sytë nga ju;… duart tuaja janë plot me gjak.” (Isaia 1:15 ESV) Ai gjithashtu deklaroi: “Forconi një zinxhir! Sepse vendi është plot me krime të përgjakshme dhe qyteti është plot me dhunë.” (Ezekieli 7:23 ESV).
Dhuna dhe gjakderdhja e papenduar e ndotin vendin dhe mund ta largojnë praninë e Perëndisë (Numrat 35:33; Isaia 59:2-3). Shkrimi i Shenjtë paralajmëron se gjakderdhja e papenduar sjell gjykim, por Perëndia përgjigjet me mëshirë kur populli i Tij pendohet dhe ndërhyn.
Në qytetet ku grupet kanë përfunduar këto 21 ditë, statistikat dhe udhëheqësit lokalë kanë raportuar zakonisht rënie të ndjeshme të vrasjeve dhe krimit. Kur pendohemi, ia mbyllim derën së keqes dhe përgatitim rrugën për shërimin e Perëndisë.
Na Jepni një Zemër të Re
Ne nuk mund të prodhojmë pendim të vërtetë nëpërmjet emocioneve ose vendosmërisë njerëzore. Vetëm Fryma e Shenjtë mund të zbulojë thellësinë e gjendjes sonë dhe të na japë zemra që ndiejnë atë që Ati ndjen.
Na duhet më shumë sesa thjesht keqardhje për pasojat. Na duhet trishtimi sipas Perëndisë që prodhon pendim (2 Korintasve 7:10). Na duhet që Ati të thyejë marrëveshjen tonë me mëkatin, të na heqë zemrat prej guri dhe të na japë zemra që dridhen nga Fjala e Tij.
Një zemër e butë nuk mbetet indiferente ndaj asaj që e trishton Perëndinë. Ajo vajton për mëkatin, qan për vuajtjet, pranon korrigjim, fal shpejt dhe përgjigjet kur flet Fryma e Shenjtë.
Ati le të thyejë mbrojtjet, justifikimet dhe shpërqendrimet tona. Le të shkatërrojë indiferencën tonë dhe të na zgjojë ndaj gjendjes së zemrave, familjeve, kishave, qyteteve dhe kombeve tona. Le të na japë zemra që digjen për Jezusin dhe që thyejnë gjithçka që i ndan njerëzit prej Tij.
Mundim i rëndë
Mundimi është lutja që mbart barrën e zemrës së Zotit. Është më e thellë se fjalët - një britmë e lindur nga Fryma e Shenjtë kur lutja e zakonshme nuk është më e mjaftueshme. Shkrimi i Shenjtë na thërret: “Zgjohu, bërtit natën… Derdh zemrën tënde si ujë para pranisë së Zotit! Ngrit duart drejt tij për jetën e fëmijëve të tu.” (Vajtimet 2:19 ESV)
Fryma e Shenjtë na ndihmon në dobësitë tona: “Vetë Fryma ndërhyn për ne me rënkime të thella që nuk mund të përshkruhen me fjalë.” (Romakëve 8:26)
Mundimi nuk është shfaqje emocionale. Është dorëzim ndaj barrës së Zotit. Na çon përtej lutjes së shkëputur drejt identifikimit, dhembshurisë, vajtimit dhe ndërmjetësimit. Na bën të qëndrojmë në boshllëk për familjet, kishat, qytetet dhe kombet tona.
Ringjallja transformuese është paraprirë dhe mbështetur vazhdimisht nga lutja e sinqertë dhe e mundimshme. Përpara se të vijë zgjimi publik, Zoti shpesh zgjon ndërmjetës të fshehur. Përpara se komunitetet të ndryshojnë, zemrat janë të thyera dhe bërtasin fshehurazi.
Kjo është zemra e re për të cilën jemi lutur - një zemër mjaftueshëm e butë për të ndjerë atë që e prek zemrën e Perëndisë.
Këtë javë, Zoti ju dhëntë hirin për t'i copëtuar zemrat tuaja në pendim më të thellë dhe për t'u kthyer vërtet tek Ai, dhe ju udhëheqtë drejt ndërmjetësimit dhe vajtimit të vërtetë, duke iu bashkuar Jezusit në ndërmjetësimin e Tij për kombet.
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 8 sot.
Dita 8 - Kthehu tek Unë
“Megjithatë tani”, thotë Zoti, “kthehuni tek unë me gjithë zemrën tuaj, me agjërim, me lot dhe me vajtim; grisni zemrat tuaja dhe jo rrobat tuaja.” (Joeli 2:12-13a)
Meditimi i Ditës
Shkrimi i Shenjtë na tregon se mënyra se si kthehemi nga rrugët tona të liga është duke u kthyer së pari te Perëndia. Kthimi tek Ai është ajo që na çon në pendim të vërtetë. Pendimi është më shumë sesa një rrëfim i jashtëm; është një zemër e thyer para Perëndisë sepse jemi kthyer plotësisht tek Ai. Ndërsa i afrohemi, fillojmë të vajtojmë për mëkatin, mosbindjen dhe ngurtësinë e zemrës sonë. Kjo na çon jo vetëm të rrëfejmë gjendjen tonë, por edhe të qajmë dhe të vajtojmë për të, të pendohemi vërtet dhe të braktisim çdo gjë që e trishton Atë.
Pendimi nuk ka të bëjë kryesisht me të qëndruarit të vetëdijshëm për mëkatin; ka të bëjë me të qenit të vetëdijshëm për Perëndinë - duke i kthyer zemrat tona plotësisht drejt Atit dhe larg idhujve në jetën tonë (1 Thesalonikasve 1:9). Shkrimi i Shenjtë bashkon kthimin te Perëndia me kthimin nga mëkati: "Prandaj pendohuni dhe kthehuni", në mënyrë që mëkatet të fshihen dhe "të vijnë kohë freskuese nga prania e Zotit" (Veprat 3:19-20). "Afrohuni te Perëndia dhe ai do t'ju afrohet", ndërsa i njëjti varg na urdhëron të pastrojmë duart tona dhe zemrat tona (Jakovi 4:8). Ne nuk e kapërcejmë mëkatin duke qëndruar të fiksuar në të, por duke iu drejtuar Jezusit dhe duke lejuar që e vërteta, shenjtëria dhe prania e Tij të na transformojnë. Pendimi i vërtetë na bën të ndjeshëm si ndaj mëkatit brenda nesh ashtu edhe ndaj mëkatit dhe vuajtjes përreth nesh.
Ngrohtësia e vakët nuk është mungesa e aktivitetit fetar. Mund të ndikojë në çdo fushë të ecjes sonë ku kemi rënë nga dashuria dhe përkushtimi që dikur kishim për Të. Është prishja e ngadaltë e dashurisë - një zemër e zbehtë që vazhdon të shërbejë ndërsa nuk digjet më për Jezusin. Ashtu si kisha e Laodicesë, ne kemi nevojë që Jezusi të na japë "balsam për të lyer sytë tuaj, që të shihni" (Zbulesa 3:18). Kur Fryma zbulon se sa larg kemi rënë, ajo prodhon pendim sepse ne e njohim gjendjen tonë të vërtetë. Jezusi tha: "E ke braktisur dashurinë që kishe në fillim" dhe urdhëroi: "Kujtohu, pra, nga ku ke rënë; pendohu dhe bëj veprat që bëre në fillim" (Zbulesa 2:4-5).
“Lum ata që kanë uri dhe etje për drejtësi, sepse ata do të ngopen” (Mateu 5:6). Pendimi i vërtetë prodhon një uri dhe etje për drejtësi - të jesh i shenjtë dhe i drejtë me Perëndinë, jo thjesht t’i shërbesh Atij nga jashtë ose të ndihesh i trazuar shpirtërisht.
Ati lejon që vetëmjaftueshmëria jonë të dështojë, kështu që ne do të varemi prej Tij. Kjo është mëshira e Tij që na tërheq prapa. Kur pranojmë se rutinat fetare dhe forca jonë nuk mund të na shpëtojnë nga mëkati dhe indiferenca, ne i thërrasim Atij dhe riorganizojmë kohën, burimet dhe energjinë tonë drejt Jezusit. Nevoja jonë më e madhe nuk është një përpjekje më e madhe; është të takohemi me Të (Psalmi 145:18).
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal që i rezistova thirrjes Tënde për t'u kthyer tek Ti me gjithë zemër.
Më fal që të shërbej Ty nga jashtë, ndërkohë që dashuria ime për Jezusin është zbehur.
Më fal që e rrëfej mëkatin pa u penduar vërtet dhe pa e braktisur atë.
Më mëso të trishtoj atë që të trishton Ty dhe të bëhem i ndjeshëm ndaj mëkatit tim.
Më afro dhe më plotëso etjen për Ty dhe dëshirën time për të të dashur me gjithë zemër. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që është larguar nga Ty dhe që ka lejuar që dashuria jonë për Jezusin të zbehet.
Na fal që mbajmë rutinat fetare duke lënë pas dore praninë Tënde.
Na fal që tolerojmë mëkatin, fyerjet dhe indiferencën brenda shtëpisë sonë.
Mëso familjen tonë të kthehet tek Ti dhe të braktisë çdo gjë që të trishton.
Rikthe dashurinë tonë të parë dhe bëje shtëpinë tonë një vend ku të kërkojmë dhe të takojmë Ty. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, Amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona për aktivitetin e jashtëm pa përkushtim të plotë ndaj Teje.
Falni pastorët, udhëheqësit dhe besimtarët për mërzitjen dhe indiferencën shpirtërore.
Mësoji Kishës Tënde të pendohet, të braktisë mëkatin dhe të thërrasë së bashku për praninë Tënde.
Ndërsa kthehemi, rivendosni dashurinë, unitetin dhe ringjalljen tonë të parë për të transformuar qytetin tonë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, Amen.
Kisha në Komb
Atë, fale Kishën në kombin tonë për vaktësinë dhe dashurinë e humbur të parë.
Falni udhëheqësit tanë që kërkojnë famë dhe ndikim mbi praninë tuaj.
Mësoji Kishës të kërkojë praninë Tënde në unitet, pendim dhe lutje.
Sillni pendim, ringjallje dhe transformim kombit ndërsa kthehemi tek Ti. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, Amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
Joeli 2:12–13a — “Megjithatë tani”, thotë Zoti, “kthehuni tek unë me gjithë zemrën tuaj, me agjërim, me lot dhe me vajtim; grisni zemrat tuaja dhe jo rrobat tuaja.”
Isaia 55:6–7 — “Kërkoni Zotin ndërsa mund të gjendet; thirreni ndërsa është afër; i pabesi le ta lërë rrugën e tij dhe njeriu i padrejtë mendimet e tij; le të kthehet tek Zoti që të ketë dhembshuri për të, tek Perëndia ynë, sepse ai do të falë bujarisht.”
Hosea 10:12 — Mbillni për vete drejtësi; korrni dashuri të palëkundur; lëroni tokën tuaj të lënë djerrë, sepse është koha për të kërkuar Zotin, që ai të vijë dhe të bjerë mbi ju drejtësi.
Psalmi 51:10–12 — Krijo tek unë një zemër të pastër, o Perëndi, dhe përtëri tek unë një frymë të patundur. Mos më largo nga prania jote dhe mos më hiq Frymën tënde të Shenjtë. Kthemë gëzimin e shpëtimit tënd dhe më përforco me një frymë dashamirëse.
Psalmi 80:3 - Na përtëri, o Perëndi; le të shkëlqejë fytyra jote që të shpëtohemi!
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 9 nesër.
Dita 9 - Kthimi në Praninë e Tij
“Prandaj pendohuni dhe kthehuni, që të fshihen mëkatet tuaja, që të vijnë kohët e freskimit nga prania e Zotit.” (Veprat 3:19-20a)
Meditimi i Ditës
Pendimi, ashtu si mëkati, nuk është thjesht sjellje e jashtme, por një çështje e thellë e zemrës. Kur nuk e përjetojmë praninë e Atit, së pari duhet të pyesim nëse mëkati i qëllimshëm apo i papenduar qëndron midis nesh dhe Tij. “Ruaje zemrën tënde me gjithë vigjilencë, sepse nga ajo rrjedhin burimet e jetës” (Proverbat 4:23). Kur e lejojmë Frymën e Shenjtë të kërkojë dhe të ekspozojë të vërtetën e zemrave tona, mund të fillojë ndryshimi i vërtetë. Ringjallja lind nga kjo dorëzim dhe pendim i thellë. Gjatë gjithë historisë, zjarri i ringjalljes është ndezur shpesh ndërsa populli i Perëndisë i rrëfeu mëkatet e tij publikisht në praninë e Tij. “Rrëfejini njëri-tjetrit pra gabimet tuaja (rrëshqitjet, hapat tuaj të gabuar, shkeljet tuaja, mëkatet tuaja) dhe lutuni [gjithashtu] për njëri-tjetrin, që të shëroheni dhe të rivendoseni [në një ton shpirtëror të mendjes dhe zemrës]” (Jakovi 5:16 AMPC). Kur pendimi digjet përmes krenarisë, fshehtësisë dhe vetëmbrojtjes, dashuria e parë mund të zërë rrënjë në një zemër të pastruar dhe të dorëzuar. Ky është fillimi i ringjalljes.
Shpesh e konsiderojmë më mëkat të bësh atë që Perëndia e ka ndaluar sesa të mos bësh atë që Ai ka urdhëruar. Por të dyja janë mosbindje, dhe të dyja janë mëkat. Ne duhet të pendohemi jo vetëm për të keqen që kemi bërë, por edhe për bindjen që nuk e kemi treguar. Shkrimi i Shenjtë thotë: “Kushdo që e di se çfarë është e drejtë dhe nuk e bën, për të është mëkat” (Jakovi 4:17). Jezusi na urdhëron të predikojmë ungjillin, të bëjmë dishepuj, të kujdesemi për të varfrit, të falim, të japim bujarisht dhe të duam të afërmin tonë. Kur e dimë se çfarë ka urdhëruar Ai ose e dimë se çfarë është e drejtë dhe kemi mundësinë ta bëjmë këtë, por në vend të kësaj zgjedhim ngushëllimin, frikën, pasurinë ose përparësitë tona, nuk po dështojmë thjesht të bëjmë mjaftueshëm - po kryejmë mëkat. Kjo bëhet edhe më e kthjellët kur mosbindja jonë i lë të tjerët të vuajnë ose të vdesin pa e njohur Jezusin. Jezusi tha: “Siç nuk ia bëtë njërit prej këtyre më të vegjëlve, nuk ma bëtë as mua” (Mateu 25:45). Pastaj Ai paralajmëroi për pasojat e përjetshme: “Dhe këta do të shkojnë në mundim të përjetshëm, por të drejtët në jetën e përjetshme” (Mateu 25:46). Ne duhet t’i kërkojmë Frymës së Shenjtë të zbulojë si mëkatet që kemi kryer, ashtu edhe bindjen që kemi mbajtur, duke lejuar që trishtimi sipas Perëndisë të na çojë në pendim dhe veprim.
Lutja e ofruar me besim dhe e kombinuar me pendim heq pengesat që pengojnë lutjet tona të dëgjohen dhe përgatit zemrat tona për veprën transformuese të Atit. Mirësia e Perëndisë ka për qëllim të na çojë në pendim (Romakëve 2:4). Ndërsa Fryma na udhëheq të largohemi nga mëkati, ne vrapojmë me gjithë zemër tek Ati. Pendimi largon atë që pengon shoqërinë tonë me Të dhe rikthen intimitetin me Të.
Ati pranon britmën e dëshpëruar të një zemre të përulur në pendim dhe lutje të sinqertë. Ai na urdhëron të pendohemi, por gjithashtu na jep me mirësi dhuratën e pendimit. Megjithatë, ne duhet të zgjedhim t'i përgjigjemi - të kthehemi tek Ai dhe të lëmë pas mëkatin. Ndërsa kthehemi, ne marrim kohë freskuese në praninë e Tij dhe intimitet më të thellë me Atë që na do.
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal që i rezistova thirrjes Tënde për t'u penduar dhe për t'u kthyer tek Ti me gjithë zemër.
Më fal që di çfarë urdhërove dhe në vend të kësaj zgjodha përparësitë e mia.
Më fal që kam lënë pas dore ndarjen e ungjillit dhe ndihmën e atyre që Ti i vendose para meje.
Më mëso të njoh çdo mundësi për t'iu bindur Ty dhe të përgjigjem pa vonesë.
Më jep hir të pendohem, të braktis mëkatin dhe të bindem në çdo gjë që më kërkon. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë për vonesën e pendimit dhe rezistencën ndaj bindjes Tënde.
Na fal që zgjedhim rehatinë dhe pasuritë tona mbi nevojat e të tjerëve.
Na fal për mundësitë që kemi humbur për të ndarë ungjillin dhe për t'u shërbyer të tjerëve.
Mëso familjen tonë të njohë urdhërimet e Tua dhe të përgjigjet së bashku me bindje.
Jepu familjes sonë hirin për t'u penduar, për t'iu bindur Ty dhe për t'u freskuar në praninë Tënde. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona që i rezistojnë pendimit dhe shpërfillin urdhërimet e Tua.
Na fal që dështuam të predikojmë ungjillin dhe të kujdesemi për ata që janë në nevojë.
Mësoje Kishën Tënde të njohë çdo mundësi për t'u bindur dhe për t'u përgjigjur pa vonesë.
Sillni pendim, bindje, dhembshuri dhe ringjallje në qytetin tonë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, Amen.
Kisha në Komb
Atë, fal Kishën në kombin tonë për rezistencën ndaj pendimit dhe mosbindjen ndaj Fjalës Tënde.
Na fal që i lëmë pas dore të humburit, të varfrit dhe ata që na ke thirrur t'u shërbejmë.
Mësoji Kishës Tënde të pendohet, të shpallë ungjillin, të japë bujarisht dhe t'i bindet urdhërimeve të Tua.
Sillni pendim, bindje, ringjallje dhe transformim në të gjithë kombin tonë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
Veprat 3:19–20a — “Prandaj pendohuni dhe kthehuni, që të fshihen mëkatet tuaja, që të vijnë kohët e flladit nga prania e Zotit.”
Jakobi 4:17 — “Kushdo që e di çfarë është e drejtë dhe nuk e bën, për të është mëkat.”
Proverbat 28:13 — “Kush i fsheh shkeljet e tij nuk do të ketë mbarësi, por ai që i rrëfen dhe i braktis ato, do të gjejë mëshirë.”
1 Gjonit 1:9 — “Nëse i rrëfejmë mëkatet tona, ai është besnik dhe i drejtë që të na falë mëkatet tona dhe të na pastrojë nga çdo paudhësi.”
Psalmi 51:17 — “Flijimet e Perëndisë janë një frymë e thyer; një zemër të thyer dhe të penduar, o Perëndi, ti nuk do ta përçmosh.”
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën e 10-të nesër.
Dita 10 - Kë e doni?
“Mos e doni botën as gjërat që janë në botë. Nëse dikush e do botën, dashuria e Atit nuk është në të.” (1 Gjonit 2:15)
Meditimi i Ditës
Të duash botën është një nga mëkatet më të toleruara të Kishës, megjithatë Perëndia e trajton atë si kurorëshkelje shpirtërore. “Mos e doni botën as gjërat që janë në botë! Nëse dikush e do botën, dashuria e Atit nuk është në të” (1 Gjonit 2:15). Shkrimi i Shenjtë shkon edhe më tej: “O njerëz kurorëshkelës! A nuk e dini se miqësia me botën është armiqësi me Perëndinë?” Kushdo që zgjedh miqësinë me botën “e bën veten armik të Perëndisë” (Jakovi 4:4). Ne nuk mund t’ia japim zemrat tona botës dhe të presim të shijojmë intimitet me Atin. Ajo që shpesh e justifikojmë si kënaqësi, rehati, argëtim ose sukses të padëmshëm, në të vërtetë mund të jetë vjedhja e dashurisë dhe përkushtimit që i përkasin Atij.
Shumica prej nesh ndoshta mendojnë: “Por unë nuk e dua botën”. Jeta jonë zbulon atë që buzët tona mund ta mohojnë. Jezusi tha: “Sepse ku është thesari juaj, atje do të jetë edhe zemra juaj” (Mateu 6:21). Ajo që duam zbulohet nga vendi ku investojmë kohën, paratë, mendimet, vëmendjen dhe dëshirat tona. Nëse pjesa më e madhe e kohës sonë të lirë i përket mediave sociale, televizionit, argëtimit, hobive dhe gjërave të tjera të kësaj bote, ndërsa Jezusi merr atë që mbetet, çfarë zbulon kjo? Nëse paratë tona shtesë blejnë vazhdimisht gjëra që nuk na duhen, ndërsa të varfrit, të vejat, jetimët dhe puna e Mbretërisë së Tij marrin më pak, ku është thesari ynë? Nëse mendjet tona janë të zhytura në gjëra tokësore, ndërsa rrallë meditojmë për Jezusin dhe Mbretërinë e Tij, ku është dashuria jonë? “Mendoni për gjërat që janë lart, jo për gjërat që janë mbi tokë” (Kolosianëve 3:2).
Pasojat janë shkatërruese. Jezusi paralajmëroi se “shqetësimet, pasuritë dhe kënaqësitë e jetës” mund ta mbytin Fjalën derisa fryti i saj të mos piqet kurrë (Luka 8:14). Shkrimi i Shenjtë paralajmëron për ata që bëhen “dëshirues të kënaqësive në vend të perëndive” (2 Timoteut 3:4). Çështja nuk është nëse i zotërojmë apo i shijojmë gjërat në këtë botë, por nëse bota i zotëron zemrat tona.
Duhet të ndalojmë së trajtuari botën si një mëkat të vogël. Perëndia e quan miqësinë me botën kurorëshkelje dhe thotë se kjo na bën armiq të Tij. Përgjigja e Tij ndaj zemrave të ndara nuk është e rastësishme: “Pastroni zemrat tuaja, o njerëz me dy mendje… Jini të mjerë, mbani zi dhe qani” (Jakovi 4:8-9). Ne duhet t’i shqyejmë zemrat tona para Atit, të vajtojmë thellësisht dashurinë që i kemi dhënë një tjetri dhe të pendohemi për çdo mënyrë që e kemi preferuar botën ndaj Tij.
Bota dhe gjithçka që na ofron ajo po kalon, “por kushdo që bën vullnetin e Perëndisë mbetet përgjithmonë” (1 Gjonit 2:17). Ati po na thërret të dalim nga kurorëshkelja shpirtërore dhe të kthehemi te dashuria me gjithë zemër. Ndërsa largohemi nga bota dhe kthehemi te Jezusi si dashuria jonë e parë, ne mund t’i japim përsëri Atit dashurinë e pandarë që Ai meriton dhe të përjetojmë plotësinë e dashurisë së Tij.
Kë e doni më shumë? — Video
Ju inkurajojmë të shikoni këtë video të shkurtër katërminutëshe:
https://www.youtube.com/watch?v=KA7NHWkMAjg
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal që e kam dashur botën dhe kënaqësitë e saj më shumë sesa të kam dashur Ty.
Më fal që ua kushtoj kohën, paratë, mendimet dhe dëshirat e mia gjërave që rivalizojnë me Ty.
Më fal që kërkoj ngushëllim, argëtim dhe pasuri më shumë sesa Mbretërinë Tënde.
Më mëso ta çmoj Jezusin mbi gjithçka që kjo botë mund të ofrojë.
Pastro zemrën time nga dashuria e përçarë dhe bëje Ty dëshirën time më të madhe. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që i do gjërat e kësaj bote më shumë sesa praninë Tënde.
Na fal që shpenzojmë më shumë për dëshirat tona sesa për të varfrit dhe Mbretërinë Tënde.
Na fal që lejojmë që argëtimi dhe dëshirat e kësaj bote të na konsumojnë kohën.
Mësojini familjes sonë të kërkojë Jezusin së pari dhe ta përqendrojë mendjen te gjërat që janë lart.
Na jep zemra të pandara që të çmojnë Ty mbi çdo gjë tjetër. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona që e duan botën ndërsa pretendojnë se të përkasin tërësisht Ty.
Falni udhëheqësit për mësimet e rreme të prosperitetit që i kanë bërë njerëzit e Tu ta duan botën.
Mësoji Kishës Tënde të hedhë poshtë gjërat e botës dhe ta çmojë Jezusin mbi çdo gjë tjetër.
Pastro Kishën Tënde nga miqësia me botën dhe rivendos dashurinë tonë të parë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Komb
Atë, fale Kishën në kombin tonë që ndjek suksesin e kësaj bote në vend të Mbretërisë Tënde.
Falni udhëheqësit për mësimet e rreme të prosperitetit që i kanë mësuar njerëzit e Tu të duan botën.
Mësoji Kishës Tënde të heqë dorë nga miqësia me botën dhe të kërkojë Mbretërinë Tënde së pari.
Nxirre Kishën Tënde nga kurorëshkelja shpirtërore dhe rivendos dashurinë tonë të përzemërt për Ty. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
1 Gjonit 2:15 — “Mos e doni botën as gjërat që janë në botë. Nëse dikush e do botën, dashuria e Atit nuk është në të.”
Jakobi 4:4 — “O njerëz kurorëshkelës! A nuk e dini se miqësia me botën është armiqësi me Perëndinë? Prandaj, kushdo që dëshiron të jetë mik i botës, bëhet armik i Perëndisë.”
Jakobi 1:27 — “Feja e pastër dhe e panjollë përpara Perëndisë Atë është kjo: të vizitosh jetimët dhe të vejat në pikëllimin e tyre dhe ta ruash veten të pastër nga bota.”
Titit 2:12 — “Duke na mësuar të heqim dorë nga pabesia dhe nga pasionet e botës, dhe të jetojmë me vetëkontroll, me drejtësi dhe me perëndishmëri në këtë kohë.”
Mateu 6:24 — “Askush nuk mund t’u shërbejë dy zotërinjve, sepse ose do ta urrejë njërin dhe do ta dojë tjetrin, ose do t’i qëndrojë besnik njërit dhe do ta përçmojë tjetrin. Ju nuk mund t’i shërbeni Perëndisë dhe parasë.”
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 11 nesër.
Dita 11 - Dilni dhe jini të ndarë
«Dilni nga mesi i tyre dhe ndahuni», thotë Zoti. (2 Korintasve 6:17)
Meditimi i Ditës
Humbja e Izraelit në Ai nuk ishte taktike, por shpirtërore; mosbindja e fshehur bëri që ata të humbnin praninë dhe mbrojtjen e Perëndisë. Besëlidhja u shkel dhe ajo që Perëndia ia kishte kushtuar shkatërrimit u ruajt fshehurazi si thesar. Ne mund të bëjmë të njëjtën gjë, duke i çmuar gjërat e botës sikur të mund të na kënaqnin. Ato bëhen idhuj që na pushtojnë zemrat. Një kompromis i tillë shkakton humbjen e pranisë së Tij dhe e kthen lutjen në një detyrë pa gëzim. Kur pendohemi dhe i largojmë ato gjëra, mund ta përjetojmë përsëri praninë, favorin, udhëzimin dhe fuqinë e Atit midis nesh. (Jozueu 7:11)
“Unë nuk do të jem më me ju, nëse nuk shkatërroni midis jush atë që është e dedikuar për shkatërrim.” (Jozueu 7:12b)
Ati i thërret njerëzit e Tij të jetojnë të veçuar, duke refuzuar ndotjen dhe vlerat e botës përreth tyre. Të sjellim në jetën tonë atë që Ai ka gjykuar është e rrezikshme. Të mbahemi fort pas asaj që Perëndia dënon rrezikon shtëpitë, familjet dhe zemrat tona; shenjtëria na mban pranë Tij dhe nën hirin e Tij.
Pendimi duhet të shtrihet përtej zemrave tona, tek ajo që lejojmë të hyjë në mjedisin tonë. I kërkojmë Atit të na ndihmojë të pastrojmë shtëpitë, vendet e punës dhe pasuritë tona nga gjithçka që Ai e konsideron të pashenjtë: filma, videolojëra, libra, muzikë ose çdo gjë që përfaqëson imoralitet, idhujtarinë ose gjakderdhjen, ose sjell ndonjë ndikim të lig në jetën tonë. Nëse zgjedhim të shikojmë ose të shikojmë diçka që përmban qoftë edhe një gjë të ligë, mëkatojmë. "Nuk do të vë para syve të mi asgjë të ligë" (Psalmi 101:3). Nëse dëshirojmë praninë e Tij të dukshme, duhet të largojmë atë që e trishton Frymën e Tij. Shtëpitë tona duhet të bëhen vende të veçuara për praninë, paqen dhe lavdinë e Tij.
Ndonjëherë, pendimi mund të kërkojë që jo thjesht të shmangim diçka, por ta heqim plotësisht atë në mënyrë që të mos bëhet më një pengesë për ne ose për të tjerët. Një pastrim i tillë është një akt pendimi që na përgatit të ecim në shenjtëri.
Pendimi i vërtetë nuk është thjesht një emocion ose një lutje, por një akt vendimtar i vullnetit për t'u kthyer nga mëkati tek Ati. Ai i thërret fëmijët e Tij të shkëpusin çdo lidhje me atë që e trishton praninë e Tij dhe sfidon shenjtërinë e Tij, dhe të ecin në drejtimin e kundërt. Pendimi i vërtetë i djeg urat që kthehen te dëshirat e vjetra, në mënyrë që ne të mund të jetojmë vazhdimisht në praninë e Tij. Siç deklaroi Pali, "Unë predikova që ata të pendohen dhe të kthehen te Perëndia dhe ta tregojnë pendimin e tyre me veprat e tyre" (Veprat 26:20).
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal që e fsheh mëkatin dhe që mbaj fort atë që Ti e ke shpallur të papastër.
Më fal për kompromisin që e zbeh bindjen dhe fton disfatën në jetën time.
Më fal që shikoj ose mbaj mend çdo gjë që më vë ligësi para syve.
Më mëso të largoj atë që e trishton Frymën Tënde dhe të jetoj i veçuar për Ty.
Më jep hir që të largohem plotësisht nga mëkati dhe të ec në shenjtëri. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që mban ndikime që e trishtojnë Frymën Tënde në shtëpinë tonë.
Na fal që zgjedhim argëtim dhe kënaqësi që na vënë ligësi para syve.
Na fal që fshehim mëkatet dhe që nuk ia rrëfejmë njëri-tjetrit mëkatet tona.
Na mëso të pastrojmë shtëpinë tonë dhe ta mbushim atë me lutje, paqe dhe të vërtetë.
Jepu familjes sonë hirin për të mbrojtur shenjtërinë e jetës dhe shtëpisë sonë së bashku. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona që tolerojnë gjërat e botës dhe justifikojnë kompromisin.
Falni udhëheqësit që lejojnë ndotjen në adhurim dhe zemrat e të cilëve dëshirojnë duartrokitje.
Mësoji Kishës Tënde në qytetin tonë të zbulojë mëkatin e fshehur dhe të ecë me frikë të thellë.
Lësho hir për të rivendosur shenjtërinë dhe pastërtinë në çdo kongregacion. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Komb
Atë, fale Kishën në kombin tonë që u përzie me kulturën dhe humbi bindjen.
Fal shërbëtorët që e injorojnë mëkatin dhe kërkojnë favorin e njerëzve në vend të Teje.
Mësojeni Kishën në kombin tonë të pastrojë altarët dhe të kthehet në një jetë të shenjtë.
Zbulo çdo mëkat të fshehur dhe çliro hir për pendim dhe ripërtëritje. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
2 Korintasve 6:17 — “Prandaj dilni nga mesi i tyre dhe ndahuni prej tyre, thotë Zoti, dhe mos prekni asgjë të ndyrë; atëherë unë do t’ju pranoj.”
Efesianëve 5:11–12 — “Mos merrni pjesë në veprat e pafrytshme të errësirës, por më tepër i demaskoni, sepse është turp edhe të flitet për gjërat që bëjnë ato fshehurazi.”
2 Timoteut 2:21 — “Prandaj, nëse dikush e pastron veten nga ajo që është e pandershme, do të jetë një enë për përdorim të ndershëm, e veçuar si e shenjtë, e dobishme për të zotin e shtëpisë, gati për çdo vepër të mirë.”
Psalmi 24:3–4 — “Kush do të ngjitet në malin e Zotit? Kush do të qëndrojë në vendin e tij të shenjtë? Ai që ka duar të pastra dhe zemër të pastër, që nuk e ngre shpirtin e tij për të rreme dhe nuk betohet me mashtrim.”
Romakëve 12:9 — “Dashuria le të jetë e sinqertë. Urreni të keqen, mbani fort të mirën.”
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 12 nesër.
Dita 12 - Idhujtaria
“Dhe ai më tha: ‘Bir njeriu, a e sheh çfarë po bëjnë, gjërat e neveritshme të mëdha që kryen këtu shtëpia e Izraelit, për të më larguar nga shenjtërorja ime?…’” (Ezekieli 8:6)
Meditimi i Ditës
Juda kishte rënë aq thellë në korrupsion saqë edhe pleqtë e saj praktikonin idhujtari brenda kompleksit të tempullit, dhe të tjerë guxonin të adhuronin diellin brenda vetë tempullit të Zotit. Idhujtaria e tyre ndoti shenjtëroren e Tij, duke provokuar hidhërimin dhe gjykimin e Tij. Perëndia e tërhoqi lavdinë e Tij, së pari nga tempulli dhe pastaj nga vetë qyteti. Edhe ne mund ta pikëllojmë praninë e Tij kur strehojmë idhuj në zemrat tona, duam gjërat e botës dhe tolerojmë ose justifikojmë mëkatin. Ati dëshiron të banojë midis popullit të Tij - në jetën, shtëpitë, kishat dhe qytetet tona. Kur prania e Tij pengohet nga mëkati ynë, ne duhet të marrim përgjegjësi në vend që ta fajësojmë Atë.
Idhujtaria e trishton dhe pengon praninë e dukshme të Perëndisë. Në Ezekielin 8-11, lavdia e Zotit u largua dukshëm nga tempulli i Tij për shkak të mëkatit të vazhdueshëm dhe të papenduar. Megjithatë, tërheqja e Tij nuk ishte braktisje, por mëshirë, duke i lejuar popullit të Tij të përjetonte boshllëkun e zëvendësuesve të tyre të zgjedhur dhe duke i thirrur ata të ktheheshin tek Ai me zemra të pandarë.
Idhujtaria nuk kufizohet vetëm në përkuljen para një shëmbëlltyre. Perëndia i tha Ezekielit se populli i Tij i kishte “futur idhujt e tyre në zemrat e tyre” (Ezekieli 14:3). Dhiata e Re e bën këtë edhe më personale: Pali e quan lakminë “idhujtari” (Kolosianëve 3:5). Jezusi tha: “Sepse ku është thesari juaj, atje do të jetë edhe zemra juaj” (Mateu 6:21) dhe paralajmëroi: “Nuk mund t’i shërbeni Perëndisë dhe parasë” (Mateu 6:24). Fjala e përkthyer “shërbeni” do të thotë të jesh skllav, i nënshtruar ose i përkushtuar ndaj një zotërie. Çdo gjë që dëshirojmë, vlerësojmë, mbështetemi ose duam më shumë se Ati mund të bëhet një idhull i zemrës. Këta idhuj të fshehur nuk janë më pak seriozë sepse askush tjetër nuk mund t’i shohë. Ata konkurrojnë për dashurinë, besimin, përkushtimin dhe adhurimin që i përkasin vetëm Perëndisë.
Pali ua sjell këtë paralajmërim drejtpërdrejt besimtarëve: “Çfarë marrëveshjeje ka tempulli i Perëndisë me idhujt? Sepse ne jemi tempulli i Perëndisë së gjallë” (2 Korintasve 6:16). Kjo nuk është thjesht një thirrje për pastërti, por për përkatësi me gjithë zemër: Ati dëshiron një popull që është vetëm i Tiji.
Idhujtaria është në fund të fundit dashuri e përçarë. Jakobi na jep këtë paralajmërim të thellë: “A nuk e dini se miqësia me botën është armiqësi me Perëndinë? Prandaj, kushdo që dëshiron të jetë mik i botës, bëhet armik i Perëndisë” (Jakobi 4:4). Ati po na thërret të rrëzojmë çdo idhull, të kthehemi tek Ai me zemra të pandarë dhe t’i japim Atij dashurinë dhe adhurimin që i përkasin vetëm Atij.
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal për çdo idhull të fshehur në zemrën time dhe për dashurinë që kam për çdo gjë më shumë se Ty.
Më fal që e vlerësoj suksesin, pasurinë ose miratimin më shumë sesa praninë Tënde.
Më fal që justifikoj mëkatin dhe justifikimet që bëj për t'u mosbindur ndaj Teje.
Më mëso të njoh çdo idhull në zemrën time dhe të të rivendos Ty në vendin që të takon me të drejtë në jetën time.
Më jep hir të heq dorë nga idhujt dhe të jetoj si shenjtërorja Jote. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që lartësojnë rehatinë dhe argëtimin mbi përkushtimin ndaj Teje.
Na fal për tolerancën tonë ndaj ndikimit të kësaj bote që na pengon të shohim lavdinë Tënde.
Na fal për zemrat e ndara që i vlerësojnë pasuritë më shumë sesa praninë Tënde.
Mëso familjen tonë të të nderojë Ty në unitet, duke e veçuar shtëpinë tonë si vendbanimin Tënd.
Na jep forcë të të duam mbi të gjitha dhe të manifestojmë shenjtërinë Tënde. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona që lejojnë që krenaria, statusi dhe vetëqeverisja të bëhen idhuj.
Falni udhëheqësit që kërkojnë lavdërime njerëzore në vend që të mbartin frikën e Zotit.
Mëso Kishën Tënde të zbulojë idhujt e fshehur dhe të adhurojë vetëm Ty.
Na jep hirin për të rivendosur adhurimin e vërtetë dhe për të pritur përsëri praninë Tënde. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Komb
Atë, fali kishat e kombit që i përulen ndikimit, popullaritetit dhe pasurisë.
Na fal që lartësojmë kulturën mbi bindjen, dhe begatinë e rehatinë mbi shenjtërinë.
Mësoji pastorët dhe besimtarët të të nderojnë Ty dhe të ruajnë pastërtinë e së vërtetës Tënde.
Jepi këtij kombi hirin të braktisë të gjitha idhujt dhe të lartësojë e adhurojë vetëm emrin Tënd. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
Ligji i Përtërirë 6:5 — “Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemër, me gjithë shpirt dhe me gjithë forcën tënde.”
Ezekieli 14:3 — “Bir njeriu, këta njerëz i kanë marrë idhujt e tyre në zemrat e tyre dhe kanë vënë para tyre pengesën e paudhësisë së tyre.”
Jozueu 24:23 — “Hiqni, pra, perënditë e huaja që janë në mes jush dhe përulni zemrën tuaj drejt Zotit, Perëndisë së Izraelit.”
1 Samuelit 7:3 — “Nëse po ktheheni tek Zoti me gjithë zemër, atëherë hiqni perënditë e huaja dhe Ashtarothët nga mesi juaj dhe drejtojeni zemrën tuaj tek Zoti dhe shërbejini vetëm atij.”
1 Korintasve 10:14 — “Prandaj, të dashurit e mi, largohuni nga idhujtaria.”
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 13 nesër.
Dita 13 - Imoraliteti
“Por imoraliteti seksual dhe çdo papastërti ose lakmi nuk duhet të përmendet midis jush, siç u ka hije shenjtorëve… Sepse mund të jeni të sigurt për këtë, se kushdo që është imoral ose i papastër, ose lakmitar (domethënë idhujtar), nuk ka trashëgimi në mbretërinë e Krishtit dhe të Perëndisë.” (Efesianëve 5:3, 5 ESV)
Meditimi i Ditës
Në të gjithë botën, raportet për abuzim seksual, imoralitet, korrupsion dhe mashtrim po ekspozojnë mëkate serioze brenda Kishës. Jezusi paralajmëroi: “Asgjë nuk është e mbuluar që të mos zbulohet, as e fshehur që të mos njihet” (Luka 12:2). Perëndia e nxjerr në dritë mëkatin e fshehur, jo thjesht për ta ekspozuar atë, por për ta thirrur Kishën e Tij përsëri në shenjtëri dhe pendim. Edhe shikimi i rregullt i pornografisë është bërë shqetësuesisht i zakonshëm midis të krishterëve që rrëfejnë se janë të krishterë.
Por imoraliteti në Kishë shtrihet përtej mëkateve që tradicionalisht i kemi njohur. Shumë besimtarë kanë kompromentuar të vërtetën biblike duke përvetësuar standardet e kulturës. Shkrimi i Shenjtë e bën të qartë përgjegjësinë tonë: “A nuk janë ata brenda kishës ata që duhet të gjykoni?” dhe, “Spastrojeni të ligun nga mesi juaj” (1 Korintasve 5:12-13). Si mund ta thërrasë Kisha botën në pendim kur ajo refuzon të përballet me mëkatin e saj? Zoti na urdhëron të “jemi të shenjtë në gjithë sjelljen tuaj” sepse Ai është i shenjtë (1 Pjetrit 1:15-16). Kjo kërkon një pyetje të ndershme: A është takimi i pranueshëm në sytë e Perëndisë?
Në fund të viteve 1800, një nga përdorimet më të hershme të dokumentuara të fjalës "takim" për një takim romantik përfshinte burra që organizonin takime me prostituta. Përpara takimeve moderne, njohja e dashurisë në përgjithësi ndiqte martesën dhe jo romancën pa angazhim. Ndërsa takimet u përhapën, intimiteti fizik u bë gjithnjë e më i zakonshëm midis të rinjve. Ajo që zhvillohej jashtë Kishës tani pranohet dhe madje inkurajohet brenda saj, megjithatë shumë prindër, udhëheqës dhe besimtarë rrallë i vënë në dyshim këto praktika.
Kisha duhet të rimarrë standardin e Perëndisë për pastërtinë seksuale. Imoraliteti dhe papastërtia seksuale “as nuk duhet të përmenden midis jush” (Efesianëve 5:3), dhe ne duhet të “ikim nga imoraliteti seksual” (1 Korintasve 6:18). Megjithatë, takimet e bëjnë të vështirë shmangien e epshit, dhe Jezusi e quajti shikimin e një tjetri me qëllim epshore në zemër shkelje kurore (Mateu 5:28). Burrat duhet t’i trajtojnë gratë më të reja “si motra, me gjithë pastërtinë” (1 Timoteut 5:2). A do ta puthnit vëllanë ose motrën tuaj në buzë, a do të bënit me ta atë që bëni me dikë me të cilin po dilni, apo do të ushqeni mendime epshore për të? Nëse jo, a po i bindemi standardit të Perëndisë? Pastërtia do të thotë të ruajmë trupat, zemrat dhe marrëdhëniet tona, jo thjesht të shmangim marrëdhëniet seksuale para martesës.
A e ka ndryshuar Perëndia standardin e Tij, apo Kisha ka lejuar që kultura të ripërcaktojë papastërtinë? Jezusi e qortoi kishën në Tiatirë për tolerimin e imoralitetit seksual dhe i paralajmëroi ata që e praktikonin atë të pendoheshin ose të përballeshin me gjykimin (Zbulesa 2:20-22). Shkrimi i Shenjtë paralajmëron: “Mos u mashtroni: as kurvarët, as idhujtarët, as kurorëshkelësit… nuk do të trashëgojnë mbretërinë e Perëndisë” (1 Korintasve 6:9-10). Ne nuk mund të praktikojmë atë që Perëndia e quan mëkat dhe të supozojmë se do të hyjmë në Mbretërinë e Tij. Megjithatë, Zoti i disiplinon ata që Ai i do (Hebrenjve 12:6). Disiplina e Tij na thërret në pendim, pastërti dhe intimitet me Të.
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal për çdo dëshirë, mendim ose veprim të papastër që ndot tempullin Tënd.
Më fal që praktikoj ose toleroj çdo gjë që Fjala Jote e quan imorale ose të papastër.
Më fal që e fsheh ose e justifikoj mëkatin në vend që ta rrëfej dhe ta braktis atë.
Më mëso të iki nga imoraliteti, të ruaj zemrën time dhe ta mbaj trupin tim të shenjtë para Teje.
Më jep hir që ta mbaj tempullin Tënd të shenjtë dhe të të nderoj në gjithçka që bëj. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që toleroi papastërtinë dhe dështoi të ruante shtëpinë tonë.
Na falni që lejojmë ndikime imorale që prishin pastërtinë brenda shtëpisë sonë.
Na fal që fshehim mëkatin ose mbrojmë reputacionin në vend që të kërkojmë pendim.
Mëso familjen tonë të dojë Fjalën Tënde dhe të ecë së bashku në pastërti dhe shenjtëri.
Jepu familjes sonë hirin për të jetuar në unitet, besnikëri dhe pastërti besëlidhjeje. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fali kishat tona që mbulojnë mëkatin e udhëheqjes dhe tolerojnë imoralitetin.
Na fal që mbrojmë reputacionin në vend që të përballemi dhe të ekspozojmë mëkatin.
Mësoji Kishës Tënde të përballet me mëkatin, të ecë në frikë të shenjtë dhe të mbështesë Fjalën Tënde.
Pastro Kishën Tënde dhe rivendos dëshminë tonë para këtij qyteti. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Komb
Atë, fali kishat tona që kanë bërë kompromis me të vërtetën Tënde për të fituar pranim kulturor.
Na fal që tolerojmë imoralitetin, lakminë, korrupsionin dhe mashtrimin brenda Kishës Tënde.
Mësoji Kishës Tënde të ruajë shenjtërinë edhe kur përballja me mëkatin na kushton anëtarë.
Pastro Kishën Tënde dhe na jep guximin për ta thirrur kombin tonë në pendim dhe shenjtëri. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
Thesalonikasve 4:3-4 – “Sepse ky është vullneti i Perëndisë: shenjtërimi juaj: të përmbaheni nga kurvëria seksuale; që secili prej jush të dijë ta mbajë enën e vet në shenjtëri dhe me nder.”
1 Korintasve 6:18–20 – “Largohuni nga kurvëria... nuk i përkisni vetvetes; ju u bletë me një çmim. Prandaj përlëvdoni Perëndinë në trupin tuaj.”
Efesianëve 5:3 – “Por midis jush nuk duhet të ketë as edhe një fije imoraliteti seksual, as ndonjë lloj papastërtie a lakmie, sepse këto janë të papërshtatshme për popullin e shenjtë të Perëndisë.”
Psalmi 51:10 – “Krijo tek unë një zemër të pastër, o Perëndi, dhe përtëri tek unë një frymë të drejtë.”
2 Timoteut 2:22 – “Largohuni nga dëshirat e liga të rinisë dhe ndiqni drejtësinë, besimin, dashurinë dhe paqen.”
Ju inkurajojmë të vazhdoni të meditoni mbi Shkrimet që lexoni sot.
Vazhdo duke lexuar Ditën 14 nesër.
Dita 14 - Dhuna dhe Gjakderdhja
“Ka betime, gënjeshtra, vrasje, vjedhje dhe shkelje kurore; ato thyejnë çdo kufi dhe gjakderdhja vjen pas gjakderdhjes. Prandaj vendi mban zi dhe të gjithë banorët e tij vuajnë…” (Osea 4:2-3)
Meditimi i Ditës
Zoti nuk e injoron dhunën dhe gjakderdhjen; ndonjëherë ato mund të shkaktojnë tërheqjen e pranisë së Tij. Gjaku i derdhur i thërret Atij nga toka për drejtësi (Zanafilla 4:10). Shkrimi i Shenjtë paralajmëron se "gjaku ndot tokën" (Numrat 35:33) dhe shënon se si gjaku i pafajshëm ndoti tokën e Izraelit (Psalmi 106:38). Prandaj, dhuna dhe gjakderdhja nuk janë thjesht probleme sociale; ato mbartin pasoja shpirtërore që duhet ta shtyjnë popullin e Zotit drejt pendimit. Jezusi e merr vrasjen në zemër, duke paralajmëruar se zemërimi mëkatar kundër një vëllai na bën gjithashtu të ndjeshëm ndaj gjykimit (Mateu 5:21-22). Dhuna në tokën tonë duhet të na bëjë të shqyrtojmë veten dhe të pendohemi - jo vetëm për gjakderdhjen përreth nesh, por edhe për zemërimin, urrejtjen, dhunën dhe errësirën që tolerojmë brenda zemrave, jetës dhe shtëpive tona.
Ne investojmë kohën dhe paratë tona në pikërisht korrupsionin që dënojmë. Përmes argëtimit, ne mund të mbështesim dhunën, okultin, imoralitetin, gjakderdhjen dhe errësirën pa e njohur atë. Megjithatë, Shkrimi i Shenjtë na urdhëron të “mos marrim pjesë në veprat e pafrytshme të errësirës” (Efesianëve 5:11). Ajo që dikur na trishtonte, tani na argëton. Ne ngremë zërin tonë kundër padrejtësisë, por e financojmë dhe e fuqizojmë atë në heshtje. Shkrimi i Shenjtë paralajmëron: “Mos u konformoni me këtë botë” (Romakëve 12:2), megjithatë ne jemi bërë aq shumë si kultura saqë nuk i njohim më shumë nga praktikat e saj si mëkat dhe për këtë arsye nuk pendohemi. Kjo fuqizon errësirën aty ku duhet të lëshojmë dritën e Krishtit. Zoti po na bën thirrje të largohemi nga ajo që ndot shpirtrat tanë. “Syri është llamba e trupit… Por nëse syri juaj është i keq, i gjithë trupi juaj do të jetë plot errësirë…” (Mateu 6:22-23) “Nuk do të vë asgjë të ligë para syve të mi” (Psalmi 101:3a).
Nëpër qytete dhe komunitete, dhembja qëndron pezull në ajër si tym. Shtëpitë janë të mbushura me të qara, pikëllim dhe frikë; familjet po treten dhe zemrat mpihen ndërsa errësira përhapet pa kontroll, shumë herë e intensifikuar nga mëkati ynë. Ndonjëherë këto tragjedi mund të jenë pasoja të braktisjes së rrugëve të Tij nga populli i Perëndisë. Gjendja e lagjeve dhe qyteteve tona mund të ekspozojë gjendjen e vërtetë shpirtërore të Kishës. Ne dëshirojmë ta shohim lavdinë e Tij në kishat dhe komunitetet tona. Edhe tani, Perëndia po i bën thirrje popullit të Tij të përulet, të kërkojë fytyrën e Tij dhe të kthehet nga rrugët e tyre të liga. Nëse duam që Ai të shërojë tokën tonë, ne duhet të bëjmë pjesën tonë:
“Nëse populli im, i cili thirret me emrin tim, përulet, lutet, kërkon fytyrën time dhe kthehet nga rrugët e tij të këqija, unë do ta dëgjoj nga qielli, do ta fal mëkatin e tij dhe do ta shëroj vendin e tij. Tani sytë e mi do të jenë të hapur dhe veshët e mi të vëmendshëm ndaj lutjes që bëhet në këtë vend…” (2 Kronikave 7:14-15)
Përgjigja ndaj errësirës përreth nesh fillon me pendimin midis nesh. Ndërsa largohemi nga ajo që e trishton Atin dhe kthehemi tek Ai, jetët, shtëpitë, kishat dhe komunitetet tona le ta shfaqin përsëri dritën, shenjtërinë dhe praninë e Tij.
Lutje
(Lutuni me zë të lartë dhe kërkojuni njerëzve ta përsërisin pas jush)
Personale
Atë, më fal për çdo mënyrë që kam toleruar dhunën dhe gjakderdhjen në jetën time.
Më fal që shijoj argëtim që lavdëron mëkatin dhe ma bën zemrën të pandjeshme.
Më fal që dënoj errësirën përreth meje, ndërkohë që toleroj errësirën në jetën time.
Më mëso ta vlerësoj jetën, ta dua paqen dhe të eci në pastërti dhe dhembshuri çdo ditë.
Më jep hir të lëshoj dritën Tënde aty ku errësira kërkon të sundojë në brezin tim. Në emër të Zotit tim Jezu Krisht, amen.
Familja
Atë, fal familjen tonë që toleron ndikimet e liga dhe errësirën brenda shtëpisë sonë.
Na fal që dështuam të mbrojmë zemrat e fëmijëve tanë nga media që feston mëkatin.
Na fal që nuk kemi ndërmjetësuar për komunitetin tonë dhe ata që vuajnë brenda tij.
Mëso familjen tonë të të nderojë Ty, të mbrojë të vërtetën dhe të jetojë si paqebërës.
Jepu forcë familjes sonë që të jetë një dëshmi e pastërtisë dhe mëshirës për ata që na rrethojnë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Qytet
Atë, fale Kishën Tënde në këtë qytet për tolerimin e gjakderdhjes dhe padrejtësisë midis nesh.
Na fal që mbrojmë imazhin dhe rehatinë në vend që të përballemi me mëkatin dhe dhunën.
Na mëso të ecim në frikë të shenjtë, duke mbrojtur jetën dhe duke shpallur të vërtetën pa kompromis.
Rikthe praninë Tënde ndërsa pendohemi dhe bëje Kishën Tënde një dritë në këtë qytet. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Kisha në Komb
Atë, fale Kishën në kombin tonë që hesht ndërsa dhuna përhapet.
Na fal që tolerojmë korrupsionin, abortin dhe derdhjen e gjakut të pafajshëm.
Na mëso të pendohemi thellësisht dhe ta duam drejtësinë më shumë sesa pranimin kulturor.
Ndërsa pendohemi, falni mëkatin tonë dhe sillni shërim në tokën tonë. Në emër të Zotit tonë Jezu Krisht, amen.
Deklaratat e Shkrimit të Shenjtë
(Zgjidhni një ose më shumë Shkrime të Shenjta për t'u lutur për komunitetin, qytetin dhe kombin tuaj.)
Hosea 4:2–3 - “Ka betim, gënjeshtra, vrasje, vjedhje dhe shkelje kurore; ato shkelin çdo kufi dhe gjakderdhja vjen pas gjakderdhjes. Prandaj vendi mban zi dhe të gjithë banorët e tij vuajnë…”
Isaia 1:16–17 - “Lani veten, pastrohuni, largoni nga sytë e mi të keqen e veprimeve tuaja; mos bëni më keq, mësoni të bëni të mirën, kërkoni drejtësinë…”
Isaia 59:2–3 - “Por paudhësitë tuaja kanë krijuar një ndarje midis jush dhe Perëndisë tuaj, dhe mëkatet tuaja e kanë fshehur fytyrën e tij prej jush… sepse duart tuaja janë të ndotura me gjak…”
Isaia 60:18 - “Nuk do të dëgjohet më dhunë në vendin tënd, as shkatërrim a rrënim brenda kufijve të tu; ti do t’i quash muret e tua Shpëtim dhe portat e tua Lavdi.”
2 Kronikave 7:14 - “Nëse populli im, i cili thirret me emrin tim, përulet, lutet, kërkon fytyrën time dhe kthehet nga rrugët e tij të liga, unë do ta dëgjoj nga qielli, do t’ua fal mëkatin dhe do ta shëroj vendin e tij.”
