Pse të lutemi Fjalën e Perëndisë? Një Udhëzues Biblik për Lutjen sipas Shkrimit të Shenjtë
Hyrje
Lutja është një nga privilegjet më të mëdha që Perëndia u ka dhënë fëmijëve të Tij. Përmes lutjes ne e adhurojmë Atë, shprehim dashurinë tonë për Të, ndërmjetësojmë për të tjerët dhe marrim pjesë në punën e Tij në tokë. Megjithatë, shumë besimtarë të sinqertë bëjnë një pyetje të rëndësishme: "Pse duhet të lutem duke përdorur Shkrimin e Shenjtë? A nuk mjafton thjesht të flas nga zemra ime?"
Bibla sigurisht na inkurajon t’i hapim zemrat tona para Perëndisë (Psalmi 62:8). Lutja e vërtetë nuk ka për qëllim kurrë të bëhet një përsëritje mekanike e vargjeve ose fjalëve boshe fetare. Në të njëjtën kohë, Shkrimi i Shenjtë zbulon një model të jashtëzakonshëm që shumë të krishterë e anashkalojnë. Gjatë gjithë Biblës, populli i Perëndisë lutej vazhdimisht sipas Fjalës së Tij. Jezusi e bëri. Apostujt e bënë. Kisha e hershme e bëri.
Kjo nuk duhet të na habisë. Nëse Bibla zbulon karakterin e Perëndisë, premtimet e Tij dhe vullnetin e Tij, atëherë nuk ka themel më të mirë mbi të cilin të ndërtojmë lutjet tona.
Lutja sipas Fjalës nuk zëvendëson bisedën personale me Perëndinë. Përkundrazi, ajo i mbush lutjet tona me të vërtetën e Tij, i përafron zemrat tona me qëllimet e Tij, forcon besimin tonë dhe na mëson të lutemi siç dëshiron Ai. Ajo e transformon lutjen nga thjesht shprehje e mendimeve tona në pajtim me zemrën dhe vullnetin e Perëndisë.
Fjala e Perëndisë zbulon vullnetin e Perëndisë
Një nga sfidat më të mëdha me të cilat përballen besimtarët në lutje është të dinë nëse po luten sipas vullnetit të Perëndisë. Shpesh pyesim veten: "A është kjo ajo që dëshiron Perëndia? A po kërkoj diçka që e nderon Atë?"
Shkrimet e Shenjta japin përgjigjen sepse zbulojnë zemrën e Perëndisë. Ato na tregojnë se çfarë i pëlqen Atij, çfarë premton, çfarë urdhëron dhe çfarë dëshiron të arrijë midis popullit të Tij. Apostulli Gjon shkruan:
1 Gjonit 5:14–15 — "Dhe kjo është besimi që kemi ndaj tij: nëse kërkojmë diçka sipas vullnetit të tij, ai na dëgjon. Dhe nëse dimë se ai na dëgjon në çfarëdo që kërkojmë, ne dimë se i kemi kërkesat që i kemi kërkuar atij."
Vini re se besimi ynë nuk është i rrënjosur në emocionet apo dëshirat tona personale, por në vullnetin e zbuluar të Perëndisë. Sa më shumë e njohim Fjalën e Tij, aq më shumë besim kemi se po kërkojmë atë që e kënaq Atë.
Kjo është një arsye pse lutja sipas Shkrimit të Shenjtë është kaq e fuqishme. Në vend që të pyesim veten nëse kërkesat tona përputhen me zemrën e Perëndisë, ne fillojmë me atë që Ai ka thënë tashmë. Fjala e Tij ripërtërin mendjet tona (Romakëve 12:2), na formëson dëshirat dhe na mëson të kërkojmë më parë mbretërinë e Tij dhe jo tonën.
Ndërsa i mbushim lutjet tona me Shkrimin e Shenjtë, gradualisht ndalojmë së kërkuari nga Perëndia që të bekojë planet tona dhe fillojmë t'i kërkojmë Atij që t'i përmbushë planet e Tij nëpërmjet nesh.
Jezusi dhe Kisha e Hershme Luteshin Fjalën
Ndoshta arsyeja më e fortë për t’u lutur me Fjalën është thjesht kjo: Vetë Jezusi e bëri.
Gjatë gjithë shërbesës së Tij tokësore, Jezusi jetoi në varësi të plotë nga Ati i Tij dhe vazhdimisht demonstroi vendin qendror të Shkrimit të Shenjtë.
Kur Satani e tundoi Atë në shkretëtirë, Jezusi nuk u mbështet në arsyetimin njerëzor apo argumentet emocionale. Tri herë Ai u përgjigj me të njëjtat fjalë:
Mateu 4:4 — “Është shkruar...”
Autoriteti mbështetej në Fjalën e Perëndisë.
Edhe ndërsa vuante në kryq, lutjet e fundit të dokumentuara të Jezusit jehonin Shkrimet e Shenjta.
Mateu 27:46 — “Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur?” (Psalmi 22:1)
Luka 23:46 — “Atë, në duart e tua po e dorëzoj frymën time!” (Psalmi 31:5)
Në vuajtjet e Tij më të mëdha, zemra e Tij u mbush plot me Fjalën e Perëndisë.
I njëjti model vazhdoi në Kishën e hershme.
Pasi Pjetri dhe Gjoni u kërcënuan nga udhëheqësit fetarë, besimtarët u mblodhën për t'u lutur (Veprat 4:23–31). Në vend që të fillonin me frikë ose të përshkruanin gjithçka që po bënin armiqtë e tyre, ata së pari adhuruan Perëndinë si Krijues, pastaj cituan Psalmin 2, duke pranuar se kundërshtimi që përballonin ishte parathënë tashmë në Shkrimin e Shenjtë.
Vetëm atëherë ata paraqitën kërkesën e tyre:
Veprat 4:29 — “Dhe tani, Zot, shiko kërcënimet e tyre dhe lejo shërbëtorët e tu të vazhdojnë ta shpallin fjalën tënde me gjithë guxim.”
Lutja e tyre ishte e mbushur me Shkrime të Shenjta dhe përqendrohej në qëllimet e Perëndisë dhe jo në kundërshtimin njerëzor.
Gjatë gjithë Dhiatës së Re e gjejmë të njëjtin model vazhdimisht. Populli i Perëndisë lejoi që Fjala e Tij të ndikonte në mënyrën se si luteshin, sepse e kuptuan se premtimet e Tij, e vërteta e Tij dhe vullneti i Tij sigurojnë themelin më të fortë për çdo lutje.
Lutuni për Përgjigjen, Jo për Problemin
Një nga modelet më të habitshme në shërbesën e Jezusit dhe të Kishës së hershme nuk është vetëm ajo për të cilën ata luteshin, por edhe ajo për të cilën nuk luteshin.
Kur lexojmë Ungjijtë dhe librin e Veprave, nuk e gjejmë Jezusin ose apostujt që e bëjnë errësirën qendër të lutjeve të tyre. Ata sigurisht e njihnin realitetin e Satanit, demonëve, mëkatit, persekutimit dhe të keqes, megjithatë vëmendja e tyre mbeti e fiksuar tek Ati, mbretëria e Tij dhe Fjala e Tij.
Kur Satani e tundoi Jezusin, Ai u përgjigj thjesht:
Mateu 4:4 — “Është shkruar...”
Ai u përgjigj me të vërtetën e Perëndisë.
Kur Kisha e hershme u përball me persekutim, ata nuk e kaluan takimin e tyre të lutjes duke përshkruar gjithçka që po bënte armiku. Ata shpallën sovranitetin e Perëndisë, u lutën për Fjalën e Tij dhe kërkuan guxim për të vazhduar përmbushjen e misionit të Tij (Veprat 4:24–30).
Edhe kur Jezusi u përball me demonë, urdhrat e Tij ishin çuditërisht të drejtpërdrejta.
Marku 1:25 — "Por Jezusi e qortoi duke thënë: 'Hesht dhe dil prej tij!'"
Theksi nuk ishte kurrë në lartësimin e errësirës apo angazhimin në biseda të gjata me të keqen. Theksi mbeti në autoritetin e Krishtit.
Kjo na mëson një parim të rëndësishëm. Lutja biblike nuk ka të bëjë kryesisht me zmadhimin e problemit. Ka të bëjë me dakordësinë me përgjigjen e Perëndisë. Apostulli Pal shkruan:
2 Korintasve 3:18 — "Dhe ne të gjithë, duke soditur lavdinë e Zotit me fytyrë të zbuluar, transformohemi në të njëjtën shëmbëlltyrë..."
Ajo që shohim vazhdimisht formëson atë që bëhemi.
Nëse vëmendja jonë është vazhdimisht e zënë me errësirën, frikën dhe gjithçka që bën armiku, mendjet tona gradualisht bëhen të zëna me këto gjëra. Por kur vëmendja jonë është e përqendruar te Krishti, premtimet e Tij, mbretëria e Tij dhe Fjala e Tij, Fryma e Shenjtë na transformon në ngjashmërinë e Tij.
Kjo nuk do të thotë që ne e injorojmë luftën shpirtërore. Do të thotë që ne e luftojmë atë ashtu siç bëri Jezusi - duke u mbështetur në të vërtetën e Perëndisë dhe duke shpallur Fjalën e Tij. Besimi ynë nuk mbështetet në madhështinë e problemit, por në madhështinë e Shpëtimtarit tonë.
Si të lutesh me Fjalën e Perëndisë
Lutja sipas Shkrimit të Shenjtë është çuditërisht e thjeshtë. Filloni duke lexuar ngadalë një pasazh të shkurtër dhe duke i kërkuar Frymës së Shenjtë t'ju ndihmojë të kuptoni se çfarë zbulon ai rreth karakterit të Perëndisë ose vullnetit të Tij. Pastaj shndërrojini ato të vërteta në lutje ose deklaratë personale.
Supozoni se doni të luteni për familjen tuaj nga Efesianëve 1:17:
"...që Perëndia i Zotit tonë Jezu Krisht... t'ju japë Frymën e diturisë dhe të zbulesës në njohurinë e tij."
Pastaj, mund të lutesh:
"Atë, të lutem që Ty t'u japësh anëtarëve të familjes sime një frymë mençurie dhe zbulese, në mënyrë që ata të të njohin më thellë. Zbuloju atyre Jezu Krishtin. Hapu sytë e tyre ndaj së vërtetës Tënde dhe tërhiqi ata në një marrëdhënie më të ngushtë me Ty."
Një nga çelësat për t'u lutur sipas Fjalës është të jesh specifik. Në vend që të lutesh në terma të përgjithshëm, zbatoji premtimet e Perëndisë ndaj personit, familjes, kishës, qytetit ose kombit për të cilin po ndërmjetëson. Përmendi ato përpara se të shpallësh Shkrimin e Shenjtë. Kisha e hershme lutej në mënyrë specifike dhe në të gjithë Shkrimin e Shenjtë gjejmë besimtarë që paraqesin kërkesa të caktuara para Zotit.
Një shembull tjetër, duke përdorur të njëjtin Shkrim të Shenjtë:
"Atë, të lutem që Ty t'u japësh fëmijëve në këtë qytet të ___________ (përmend qytetin) një frymë mençurie dhe zbulese, në mënyrë që ata të të njohin më thellë. Zbuloju atyre Jezu Krishtin."
Bibla na kujton gjithashtu se Fjala e Perëndisë mbart autoritetin e Tij. Duke folur për engjëjt, psalmisti shpall:
Psalmi 103:20 — "Bekoni Zotin, ju engjëj të tij, ju të fuqishëm që bëni atë që thotë, duke iu bindur zërit të fjalës së tij!"
Për këtë arsye, ne nuk po shprehim thjesht dëshirat tona kur lutemi sipas Shkrimit të Shenjtë. Ne po shpallim vullnetin e zbuluar të Perëndisë dhe po biem dakord me atë që Ai ka thënë tashmë. Ndërsa shpallim Fjalën e Tij me besim, ne marrim pjesë në atë që Ai dëshiron të përmbushë në tokë.
Mund të lutesh të njëjtin fragment për familjen tënde, kishën tënde, qytetin tënd, kombin tënd, misionarët, pastorët, udhëheqësit e qeverisë ose këdo që Zoti e vendos në zemrën tënde.
Vini re se nuk po përsëritni thjesht një varg. Po pajtoheni me atë që Perëndia e ka shpallur tashmë si dëshirën e Tij.
Ndërsa vazhdoni këtë praktikë, Shkrimi i Shenjtë bëhet më i njohur, besimi juaj bëhet më i fortë dhe lutjet tuaja bëhen gjithnjë e më të përafërta me zemrën e Perëndisë.
Përfundim
Zoti na ka dhënë një dhuratë të jashtëzakonshme në Fjalën e Tij. Përmes saj, Ai zbulon karakterin e Tij, premtimet e Tij, mençurinë e Tij dhe vullnetin e Tij. Kur lutemi sipas Shkrimit të Shenjtë, nuk po përpiqemi ta bindim Zotin të bëjë diçka që Ai nuk e ka dëshiruar kurrë. Ne po i bashkohemi Atij në atë që Ai tashmë e ka zbuluar.
Le të marrin formë lutjet tuaja gjithnjë e më shumë nga Fjala e Perëndisë, të përqendruara te Jezu Krishti dhe të fokusuara në mbretërinë e Tij. Ndërsa e mbushni zemrën tuaj me Shkrimin e Shenjtë, do të zbuloni jo vetëm besim më të madh në lutje, por edhe një shoqëri më të thellë me Atë që frymëzoi çdo faqe të Fjalës së Tij.
Vazhdo të rritesh në lutje
Të mësosh të lutesh sipas Fjalës nuk ka të bëjë me mësimin përmendësh të një metode - ka të bëjë me të mësuarit të lutesh ashtu siç luteshin Jezusi, apostujt dhe Kisha e hershme: me zemra të dorëzuara ndaj Perëndisë dhe mendje të mbushura me të vërtetën e Tij.
Për t'ju ndihmuar të filloni, ne kemi përgatitur një koleksion Lutjesh Apostolike të nxjerra direkt nga Shkrimi i Shenjtë. Këto lutje biblike mund t'ju ndihmojnë të ndërmjetësoni për familjen, kishën, qytetin, kombin dhe kombet tuaja duke u lutur me besim për vullnetin e zbuluar të Perëndisë.
Nëse dëshironi të shkoni edhe më thellë, ju ftojmë të bashkoheni me besimtarët nga e gjithë bota në 21 Ditët e Kushtimit Global. Gjatë këtyre njëzet e një ditëve, qindra mijëra të krishterë nga shumë kombe ndajnë kohë për t'u përulur para Zotit nëpërmjet lutjes, pendimit, agjërimit dhe kërkimit të pranisë së Tij së bashku.
Kur të regjistroheni, do të keni akses falas në bibliotekën tonë të burimeve biblike, udhëzues praktikë dhe materiale të dizajnuara për t'ju ndihmuar të rriteni në ecjen tuaj me Krishtin gjatë 21 ditëve.
"Nëse populli im, i cili thirret me emrin tim, përulet, lutet, kërkon fytyrën time dhe kthehet nga rrugët e tij të liga, atëherë unë do ta dëgjoj nga qielli, do ta fal mëkatin e tij dhe do ta shëroj vendin e tij." - 2 Kronikave 7:14 (ESV)
